Onlangs viel het magazine van Managementboek op de mat, met een groot aantal artikelen over AI. Ik merk dat ik daar soms onrustig van word. Niet omdat ik de ontwikkelingen niet interessant vind, maar omdat het soms voelt alsof iedereen precies weet wat er mogelijk is, behalve ikzelf.
Er hoeft maar een nieuw organisatiethema of een nieuwe technologie op te duiken, of binnen de kortste keren verschijnen de eerste congressen, webinars en artikelen over de rol van facility management.
Natuurlijk had ik me ingelezen toen ik een half jaar geleden bij Facto begon. Maar wat facility management precies is, wist ik toen nog niet. Eerlijk is eerlijk: mijn beeld van FM bestond vooral uit schoonmaak, catering en iets met bureaus.
Het woord duurzaamheid verliest aan aantrekkingskracht. Circulariteit wint juist aan urgentie. Het zit 'm uiteindelijk niet in de juiste benaming, maar in het werkelijk in beweging komen voor een toekomstbestendig Nederland. Bij welke circulaire coalitie haak jij aan?
Bij eethuis Bouillon d'Amsterdam doen ze het gewoon anders. Je schuift aan voor een eenvoudige snelle hap in een gezellig vol restaurant, waar je vlot wordt geholpen en per saldo weinig betaalt. Dit is precies wat je ook wilt in de werkomgeving. Hoe haalbaar is dit?
Onlangs las ik de quote 'Niet loslaten, maar anders vastpakken' op een bord bij een buitenexpositie van gehandicaptenzorg organisatie Eemhart. Prachtig toch? Loslaten geeft ruimte, maar loslaten heeft ook verlies in zich. Niet gek dat ik er soms moeite mee heb. Daarom is 'anders vastpakken' voor mij veel aantrekkelijker.
Het vernieuwde kwalificatiedossier voor de mbo‑opleidingen Facilitaire Dienstverlening maakt één ding duidelijk: de veranderingen die we al ervaren, zijn nu zichtbaar vastgelegd. Per 1 augustus 2026 treedt het nieuwe dossier voor niveau 3 en 4 in werking. En geloof me, dat raakt niet alleen het onderwijs, maar ook de dagelijkse praktijk in de facilitaire wereld.
Ik kocht een vierkante meter moestuin. Zo eentje met 9 vakken. Voor elk vakje een ander gewas of kruid. Heerlijk overzichtelijk leek mij dat. Maar het begon slecht: de planken pasten niet goed in elkaar, waardoor ik zo hard heb moeten douwen dat er houtlijm aan te pas moest komen.
Afgelopen week sliep ik in The Social Hub in het zuiden van het land. In deze Hub komen mensen samen 'to learn, stay, work en play.' Ik kreeg er energie van en ging blij weer naar huis. Is dat niet wat we ook willen waar het gaat om de werkomgeving? Hoe prikkelend is deze omgeving eigenlijk?
We hebben straks een minderheidskabinet dat moet leren leven met 'permanente formatie'. Geen vaste meerderheid, maar telkens opnieuw onderhandelen. Steun organiseren, coalities bouwen rond concrete voorstellen. Het is hedendaagse Haagse politiek, maar het is in essentie ook een actueel 'facilitair' organisatievraagstuk.
