In aanbestedingsland gaat het nog steeds vaak over duurzaamheid en 'maatschappelijk verantwoord inkopen'. Bij dit onderwerp wordt er in organisaties al snel gekeken naar de inkopers, want die kunnen toch gewoon duurzamere spullen inkopen?
In een serie artikelen bekijk ik achtergronden rondom een chemisch product of proces. In deze vierde blog gaat het om desinfectie.
Ondernemers zijn dol op klanten. Hoe meer klanten, des te hoger de omzet. Tenminste, als je over de juiste klantenmix beschikt. Liever een superfijne klant dan een vervelende klant die jou alleen maar tijd en energie kost. Over deze klanten schreef Jos Burgers een nieuw boek. Mijn beoordeling: 4 sterren.
Hygiëne in de voedingsindustrie laat geen ruimte voor half werk: de kwaliteit van je eindproduct en de gezondheid van de consument staan voorop. Dat is een feit. Nóg een feit: over voedselveiligheid maak je geen compromissen. Maar hoe zit het met de veiligheid van de mensen die daar dag in dag uit voor zorgen?
Met de donkere dagen voor Kerst voor de deur is het een mooi moment om terug te blikken op het afgelopen jaar. Een jaar met - als het om Facto gaat - mooie interviews en artikelen over ontwikkelingen in het vak en in september het geslaagde Facto Congres met maar liefst 360 FM-vakgenoten die deelnamen aan sessies van ervaren FM'ers over onder meer de doorontwikkeling van de werkomgeving.
De opleiding FM op de Haagse Hogeschool bestaat volgend jaar 45 jaar, Facto bracht in november 1996 haar eerste magazine uit, Ifmec vierde twee weken geleden haar 30-jarig bestaan en ook mijn eigen bedrijf bereikt in 2025 de respectabel leeftijd van 30 jaar. En één ding is zeker: het vakgebied heeft zich in die periode ontzettend goed ontwikkeld en is misschien zelfs wel volwassen geworden.
Hoe is het om als 85-jarige nog te werken? Klinkt niet erg aanlokkelijk. Wat nou als je kunt blijven werken op een plek waar je omringd bent door creatieve geesten, de hele dag muziek of andere kunst mag maken inclusief podium en publiek? In die oase mocht ik even binnenkijken vorige week.
Als docent praat ik vaak met mijn studenten over nieuwe technologieën, innovaties en AI. Ik vind het altijd een boeiend onderwerp, maar ik merk dat de studenten er niet direct enthousiast op reageren. Waarom zien ze niet hoe technologie ons werk en onze gebouwen gaat veranderen?
Een facilitair inkoper heeft vaak te maken met collega's. Zij gaan immers over WAT er precies gekocht moet worden, terwijl de inkoper alleen over het inkoopproces (het HOE) gaat. Helaas doen die collega's regelmatig onhandige dingen die je als inkoper dan later maar weer moet proberen recht te zetten.
Mijn (facilitaire) hart heeft van jongs af aan bij de zorg gelegen. Nog steeds vind ik het één van de mooiste branches, maar de uitdagingen voor de zorgbranche worden groter en groter. Bovendien heb ik de afgelopen periode om verschillende redenen stevig moeten nadenken over de zorg.
