We beginnen bij het begin. In 1936 start Bernard Reerink met de Hengelosche Glazenwasserij. Zijn zoon Adrie, vader van Arjan, begint in 1971, na een aantal jaren voor zijn vader gewerkt te hebben, voor zichzelf en richt Schoonmaakbedrijf Adrie Reerink op. Een aantal maanden na de oprichting sluit zijn broer Henk aan, waarna het bedrijf door het leven gaat als Schoonmaakbedrijf Adrie & Henk Reerink. In 1991 verlaat Henk het bedrijf en wordt het Schoonmaakbedrijf Adrie Reerink. Arjan is op dat moment al werkzaam bij het bedrijf en in 2005 neemt hij de zaak over van zijn vader en wordt de onderneming een BV. Arjan: “Vier jaar geleden, in 2018, hebben we het bedrijf een nieuwe uitstraling gegeven. Daarbij hoorde weer een naamswijziging, in Reerink schoonmaak & onderhoud.”
Werk loslaten
Arjan werkte jarenlang prettig samen met zijn vader, maar toen hij het stokje overnam besloot hij toch een en ander te veranderen. “Mijn vader was een beetje een controlefreak. Hij wilde alles zelf doen en we werkten daardoor soms wel tachtig uur in de week. Dat hebben we lang volgehouden en daarmee hebben we een leuke boterham verdiend. Maar op een bepaald moment werd het mij te gek. Toen ik 34 jaar werd en kinderen kreeg, wilde ik zo niet langer doorwerken. Ik heb medewerkers aangenomen en het managementteam uitgebreid. Ik liet werk los en vertrouwde dat toe aan het team om mij heen.”
Ik vond het fijn om een tijd met mijn vader mee te lopen en het bedrijf te leren kennen.
Opname in het ziekenhuis
Hoewel Arjan de tachtig uur per week dat hij met zijn werk bezig was al niet meer haalde, ging het vijf jaar geleden, toen hij 47 jaar was, toch mis. “Ik had een ontsteking opgelopen en zat aan de antibiotica. Ik kreeg als gevolg van de antibiotica een anafylactische shock en kwam in het ziekenhuis terecht. Ik had echt het gevoel dat het licht uitging bij mij. Het was voor mij het moment om terug te kijken op mijn leven en kwam tot de conclusie dat de afgelopen 47 jaar niet heel interessant waren. Dat moest anders. Toen ben ik mijn eigen koers gaan inzetten en het rustiger aan gaan doen. Het was niet te doen dat ik alle hooi op mijn vork nam. Er kwamen nog meer verantwoordelijkheden te liggen bij de rest van de medewerkers.”
Bedrijfsovername
Het gaat Arjan en zijn bedrijf nu gelukkig voor de wind. “Het bedrijf staat er heel goed voor. Begin dit jaar hebben wij Schoonmaakbedrijf Wichems, ook een bedrijf uit Hengelo, overgenomen. Dat was iets nieuws voor ons en dus was het in het begin even aftasten. Hoe committeer je de klanten en de werknemers, was de vraag bij mij. Maar vanaf dag één voelde het als één team. De samenwerking tussen onze medewerkers en de medewerkers van Wichems loopt perfect. Wij denken erover na om per 1 januari 2023 de naam van Wichems te veranderen in onze naam.”
De complimenten van een klant gaan ook nooit vervelen.
Complimenten vervelen niet
Arjan draait al tientallen jaren mee in de schoonmaakbranche en geniet nog elke dag. “Ik blijf het mooi vinden om achterom te kijken na een schoonmaakklus. Soms tref je een enorme chaos aan en als je dat vervolgens opruimt en schoon achterlaat, maakt me dat gelukkig. Daarnaast: de complimenten van een klant gaan ook nooit vervelen.” Als Arjan erin slaagt om zijn medewerkers gelukkig te maken, stemt hem dat tevreden. “Dat ze een leuke baan en werkgever hebben en een leuke klantenkring. De medewerkers moeten plezier hebben in hun werk en in denk dat dat hier wel geldt.”
Op z’n plek in de schoonmaak
Arjan draait al tientallen jaren mee in de schoonmaakbranche en is er nog altijd gelukkig. “Ik kan eigenlijk ook niets anders”, zegt hij met een lach. “Ik wil ook echt niet wat anders. Vroeger wilde ik als klein jongetje bij de politie, maar dat is er nooit van gekomen. Vijf jaar geleden, na mijn opname in het ziekenhuis, heb ik wel nagedacht of ik iets anders wilde gaan doen. Daar heb ik lang over nagedacht, maar hier ben ik goed in.”
Vierde generatie?
Hoewel Arjan pas 52 jaar oud is, denkt hij al na over zijn opvolging. “Ik denk dat er wel een opvolger rondloopt onder mijn kinderen, maar dat is nog niet zo expliciet uitgesproken. Ik heb vier kinderen die hier allemaal aan het werk zijn. De één maakt wat meer uren dan de ander. Daarnaast werkten twee schoonzonen hier en één fulltime. Eén van hen zou zonder twijfel mijn opvolger kunnen worden. Of alle vier als ze de taken verdelen. Ik hoef er nog niet direct over na te denken, maar het zou fijn zijn als ik over een jaar of vijf weet of er opvolging is of niet. Het is namelijk wel een belangrijk proces om dat soepel te laten verlopen. Ik vond het fijn om een tijd met mijn vader mee te lopen en het bedrijf te leren kennen. Je wilt namelijk niet ineens voor de leeuwen worden gegooid. Maar het belangrijkste is dat mijn kinderen doen wat ze zelf willen en niet denken: ‘mijn vader wil dat ik in het bedrijf kom werken’. Het moet vanuit henzelf komen. Als ze ervoor kiezen om iets anders te gaan doen, dan is dat ook helemaal prima.”
