Om coronabesmetting in gebouwen tegen te gaan wordt ventilatie met buitenlucht geadviseerd. Veel HVAC-systemen werken echter op basis van recirculatie. Daarbij wordt de lucht niet ververst. Toch biedt recirculatie ook mogelijkheden om corona te bestrijden. Alle lucht in een ruimte wordt immers met een ventilator door een kleine doorgang geblazen. Die concentratie biedt mogelijkheden voor het behandelen van de lucht, bijvoorbeeld met UV-C-licht.
Effectiviteit UV-C-behandeling bepalen
Dat UV-C-licht ziekteverwekkers zoals bacteriën en virussen onschadelijk kan maken, is al langer bekend. Het vermoeden bestond al dat dit ook bij COVID-19 het geval is, maar keihard bewijs hiervoor ontbrak. Om de werking te bewijzen, werd onder meer onderzoek gedaan in twee landen waar corona hard toesloeg: de VS en Italië.
Het onderzoek in Padova, dat werd geleid door professor Andrea Chrisanti, had als doel om in een realistische ‘live’-test de effectiviteit van de UV-C-behandeling te bepalen. Daarvoor werd gebruikgemaakt van echt SARS-2-virusmateriaal. De proeven werden uitgevoerd met een in de markt zeer gangbare en bestaande ventilatorconvector, voorzien van een UV-C-lamp die af-fabriek is geplaatst.
Virale laboratoriumproeven
De test liep van eind juni 2020 tot december 2020. Hoewel de onderzoeksresultaten nog niet officieel zijn gepubliceerd, zijn ze al ter inzage vrijgegeven, met een beschrijving van het onderzoek. Daarin is onder andere te lezen dat de virale laboratoriumproeven zijn uitgevoerd met behulp van de SARS-CoV-2-stam. De tests werden uitgevoerd bij kamertemperatuur (20 ˚C), zonder verwarming of koeling, en met de ongecontroleerde relatieve vochtigheid die in de maanden juni tot december 2020 voorkwam.
Als dragers voor het testmateriaal zijn petrischalen gebruikt. Die werden met het deksel open, in tegenstroompositie geplaatst in de ventilatorconvector. De proeven met de ventilatorconvector werden uitgevoerd in vier verschillende tijdsduren, variërend tussen 2 en 12 uur. Het verschil in viraal niveau tussen de petrischalen in de beginsituatie en de situatie bij het einde van de proef werd gemeten.
Vermindering van virale belasting
De tabel hierboven toont de uiteindelijke meetresultaten. De gegevens drukken de logaritmische waarde uit van de plaquevormende eenheden (PFU/ml) ten opzichte van 1 ml virale testsuspensie. De test toonde aan dat de gebruikte ventilatorconvector na 2 uur voor een vermindering van de virale belasting zorgt van 55%, en na 12 uur voor een vermindering van 72,9 % (op maximale snelheid van ventilator) – en zelfs 84,3% (bij automatische ventilatorsnelheid). Met de ventilator op minimaal debiet werd 62,9% vermindering gemeten.
Bron: RCC-K&L
