“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Deze bekende uitspraak van jeugdheldin Pippi Langkous is tekenend voor de oprichtster van het Brabantse schoonmaakbedrijf, blijkt wanneer Heessels vertelt over hoe ze verzeild raakte in de wereld van extreme schoonmaak. “Vijf jaar geleden begon ik met het schoonmaken van kantoren en bij mensen thuis. Dat verbaasde mijn omgeving. Daarvoor had ik namelijk een eigen sieradenmerk, heel wat anders dus. Ik heb een LEAN-achtergrond, wat betekent dat ik graag processen onder de loep neem om te zien hoe we die kunnen verbeteren. In de schoonmaak zag ik wat dat betreft heel veel kansen. In mijn omgeving hoorde ik namelijk regelmatig klachten voorbijkomen. Bij de één was de kwaliteit ondermaats, bij de ander kwam telkens een andere schoonmaakmedewerker opdagen en bij weer iemand kwam er überhaupt niemand op de afgesproken tijd. Kortom: ik zag genoeg ruimte voor verbetering en ging de uitdaging aan.”
Nog nooit zoiets gezien
Heessels was al een paar maanden aan de weg aan het timmeren met haar Qlean Business, toen er een bijzonder telefoontje binnenkwam. “Het ging om een extreem verwaarloosde woning van een man. Zijn zus vroeg of wij wilden helpen, want de instanties konden niks. Ze hoopte op een nieuwe start voor haar broer.” Met een open blik en flinke dosis motivatie verzamelde Heessels een aantal van haar collega’s die openstonden voor een dergelijke uitdaging en gezamenlijk trokken ze richting de woning. “Ik had nog nooit zoiets gezien”, zegt ze over het moment dat ze de deur van het appartement opentrok. “De blikken bier, etensresten, sigarettenpeuken en oude katheters lagen anderhalve meter hoog opgestapeld”, schetst ze. “We hebben dat toen met gezond boerenverstand aangepakt. Handschoenen en beschermingspak aan en ruimen maar. Eerst moet die woning leeg, pas daarna kun je echt gaan reinigen.”
Vooral altijd in je geheugen gegrift
De reactie van de man en zijn zus toen de klus geklaard was, weet Heessels nog goed. “Ze waren vooral heel dankbaar. Met ons werk kunnen we een groot verschil maken. Het was echt een nieuwe start.” Helaas mocht het in dit geval niet baten. Een half jaar later ging de telefoon opnieuw. Het was diezelfde vrouw. Haar broer was een paar maanden eerder overleden en had al die tijd in de woning gelegen. Of Heessels en haar team ook nu konden helpen? Natuurlijk konden ze dat. “Het was hoogzomer en bloedheet. De deuren van het appartement hadden al die tijd dichtgezeten. Toen we die openmaakten, kwam ons een walm van warmte, vliegen en vooral stank tegemoet. De geur van een lijk kun je niet met woorden beschrijven. Maar als je het eenmaal geroken hebt, blijft het voor altijd in je geheugen gegrift”, vertelt ze.
Aangekoekt lijkvocht
Over hoe ze dit heeft aangepakt: “De blikken bier lagen weer anderhalve meter hoog. Dus we begonnen net als de vorige keer met ruimen. De man was op de bovenverdieping overleden. In al die maanden dat hij daar heeft gelegen, is het lichaamsvocht door het beton heen naar beneden gedruppeld. Alles zat onder en was volledig aangekoekt. Dus toen zijn we keihard gaan schrobben en vervolgens met een stoomreiniger aan de slag. Over het beton hebben we een speciale coating aangebracht die de poriën dichtmaakt. Daardoor wordt de vochtplek volledig afgesloten. Vervolgens heeft er nog drie dagen lang een ozonapparaat in huis gestaan om de geur te neutraliseren.”
Gepaard met eenzaamheid
Inmiddels zijn Heessels en haar team al veel van dit soort gevallen tegengekomen. Deze extreme schoonmaak is een belangrijk onderdeel van het werk geworden en ook officiële instanties en gezondheidsinstellingen weten haar bedrijf ondertussen te vinden. Maar wat doet het met je als je regelmatig, soms wekelijks of zelfs dagelijks, met dit soort verschrikkelijkheden wordt geconfronteerd? Raakt dat je nog of leer je je ervoor af te sluiten? “Ik vind het elke keer weer heftig”, zegt Heessels. “Het is erg schrijnend om te zien hoe sommige mensen leven. Dat ze elke dag opstaan en naar bed gaan in zo’n smerige omgeving. En dan de eenzaamheid waarmee het gepaard gaat. Er zit zoveel schaamte. De meesten weten ook wel dat hun woning of manier van leven niet normaal is. Daarom sluiten ze zichzelf helemaal af van de buitenwereld. Terwijl ze eigenlijk gewoon hulp nodig hebben.”
Wakker geschud
Ze vervolgt: “Wist je dat dit in vrijwel iedere woonwijk aan de hand is? Iemand die misschien al jaren zo verwaarloosd woont en de hele buurt heeft niks door.” Heessels vertelt dat ze het daarom ook een goede ontwikkeling vindt dat er steeds meer media-aandacht komt voor haar tak van sport. Zelf wordt ze ook al een tijdje gevolgd door een cameraploeg. Voor welk tv-programma mag ze nog niet zeggen. “Voordat ik met dit werk begon, had ik geen idee dat dit überhaupt bestond. Ik had er nog nooit iets over gezien of gehoord. Daarom vind ik het goed dat men nu wordt geïnformeerd en wakker geschud. Ja, mensen, dit bestaat echt. Er zijn mensen die zo leven en zij hebben hulp nodig. Niet alleen in Amerika, maar ook bij jou om de hoek. Laten we wat meer voor elkaar zorgen.”
Niet voor iedereen
Doordat er steeds meer bekendheid komt voor haar vak, wordt de onderneemster regelmatig gebeld door mensen die ook dit werk willen doen. Maar zo makkelijk gaat dat niet. Er is bijvoorbeeld geen opleiding voor extreme schoonmaak. Heessels heeft al haar kennis zelf vergaard, door heel veel te lezen en door gesprekken met leveranciers en andere experts te voeren. Daarnaast is het werk simpelweg niet voor iedereen weggelegd. “Je moet natuurlijk sowieso een sterke maag hebben en mentaal bestand zijn voor wat je gaat aantreffen”, vertelt ze. “Binnen mijn bedrijf heb ik een select groepje collega’s dat altijd met mij mee gaat naar dit soort extreme klussen. Ik heb hun van tevoren goed gescreend en zij zien dit, net als ik, echt als een uitdaging. Zij voelen ook die eer van hun werk en begrijpen het verschil dat ze maken.”
Voorzichtig omgaan met nabestaanden of bewoners
Daarnaast moet je ook goed kunnen omgaan met de bewoners of de nabestaanden. De zorg voor hen is een heel belangrijk onderdeel van het werk. “We gaan altijd op zoek naar hoe we diegene het beste kunnen helpen. Dat is maatwerk. Als er iemand is overleden en daar lange tijd heeft gelegen, dan hebben de nabestaanden vooral behoefte aan ontzorging. Maar als het gaat om iemand in een zeer verwaarloosde woning met een heftig geval van verzameldrift, dan moet je je realiseren dat zij het waarschijnlijk verschrikkelijk vinden dat wij komen opruimen. Daar moet je voorzichtig mee omgaan. Je kunt niet alles zomaar weggooien. We denken dan met diegene mee. Zijn er misschien spullen die we in dozen op zolder kunnen bewaren? Of is het een optie om samen met een familielid door de woning te gaan en stickers te plakken? Groen voor wat weg mag en rood voor wat moet blijven. Op die manier proberen we hem of haar bij het hele traject te betrekken, zodat het niet in één keer zo’n grote stap is.”
Alleen maar vrouwen
Die zorg voor de klanten is ook één van de voornaamste redenen dat er alleen maar vrouwen werken bij Qlean Business. Inmiddels zijn dat er ongeveer 35. “Al hoewel ik wel een aantal mannelijke ZZP’ers inzet voor het zware sjouwwerk bij ontruimingen”, voegt Heessels daar snel aan toe. “De personen in kwestie, of het nu een persoon met een verwaarloosde woning of een nabestaande is, hebben behoefte aan begrip. Ze zijn vaak fragiel en hebben een zachtere aanpak nodig. Even een luisterend oor. Instellingen geven daarom vaak de voorkeur aan een vrouw om te komen helpen. En voor de reguliere schoonmaakdiensten die wij ook aanbieden, voldoen mannen vaak niet aan de hoge kwaliteitseisen die ik stel. Die missen dan net dat oog voor detail. Bijkomend voordeel: het is bij ons op kantoor altijd hartstikke gezellig”, sluit Heessels af.
