“In de wachtkamer en op de perrons besteed ik nu meer aandacht aan leuningen, liftknoppen, deurklinken en handvatten,” vertelt De Bruijn. Wat veel mensen aanraken, vraagt nu zijn extra aandacht. Zelf is hij ook voorzichtig. “Ik was veel vaker mijn handen en draag overal handschoenen. Thuis in Den Haag woon ik met mijn moeder van 87. Oppassen dus dat ik niets aan haar doorgeef, je weet maar nooit.”

Lees ook:  Coronaschoonmaak in het ziekenhuis: “Als we ons werk goed doen, hoeven we nergens bang voor te zijn”

Schone kaartautomaten

Nu de reizigersaantallen groeien en je steeds meer mensen met mondkapjes ziet, blijft reizen met de trein spannend. Bram merkt dat ook in het contact met reizigers. “Normaal gaat 95 procent van de vragen die ik krijg over de weg: ‘waar is het ziekenhuis?’, ‘hoe kom ik in het centrum?’, dat soort dingen. Nu vragen mensen bijvoorbeeld hoe vaak wordt zo’n kaartautomaat schoongemaakt wordt. Het is fijn dat ik hen dan gerust kan stellen, want de automaten worden de hele dag door schoongemaakt.”

Soms wel erg dichtbij

Bram geeft heel eerlijk toe: “De anderhalve meter lukt meestal wel, maar niet altijd. Soms moet je langs een collega in een gangetje en ja, dan moet je wel allebei door.” Wat hij echt vervelend vindt, zijn reizigers die hun best niet doen. “Het gebeurt nog steeds dat mensen heel dicht bij elkaar gaan zitten. Dat kan echt niet. Een groepje van vier dat nergens rekening mee hield, mocht laatst niet meereizen. Ik vind het goed dat erop wordt gelet. Zelf hoef ik dat niet te doen, maar als ik iets zie wat niet klopt, kan ik iemand bellen. Al loop ik ook wel op mensen af hoor. In de hal heb je weleens mensen die geen afstand houden, of die vervelend en dronken zijn. Dan spreek ik ze daar op aan, ik voel me verantwoordelijk voor dit station.”

De anderhalve meter lukt meestal wel, maar niet altijd

Elkaar goed behandelen

Als meewerkend voorman schoonmaak geeft De Bruijn leiding aan zijn ‘jongens’, van bijna allemaal boven de 40. “De jongens die er nu lopen hebben er wat voor over. Ze zetten zich vol in en dan gaat het gewoon goed. Onder elkaar is het gezellig, je merkt echt dat je het terugkrijgt als je elkaar goed behandelt. Bij ons is niemand vaker ziek, we kunnen echt op elkaar rekenen. Dat wil ik graag zo houden hoor!”

Gezellige winkeliers

Op Leiden Centraal is veel contact met de winkeliers in het station. “Ik ben dan wel een echte Hagenaar, maar het is hier veel gezelliger.” Bram weet de sfeer altijd goed te peilen. “Eerst was corona natuurlijk het onderwerp van de dag, dat is nu al veel minder. Iedereen raakt eraan gewend, denk ik. Sommigen zijn wel iets te optimistisch vind ik, want om nou te zeggen dat het goed gaat met corona? Nee, er gaan elke dag nog te veel mensen dood. Het gaat pas echt goed als het virus helemaal weg is. Maar voor we daar zijn…”

Lees ook: Treinschoonmaak: de werkplek van … Mo Lakhloufi

Hoge cijfers

Elke maand komt er een bedrijf langs dat meet hoe schoon het station is. De Bruijn is geen opschepper, maar hij is wel trots op zijn resultaten. “Mijn team en ik hebben tot nu toe alleen maar goede cijfers gehaald. We zorgen altijd voor schone prullenbakken, trappen en ramen, en dat de vertrekborden schoon zijn en er niets vervuild is. We doen altijd al iets extra’s als dat nodig is. Wat dat betreft is er niets veranderd. Het is hier altijd goed schoon.” Dat blijkt wel uit de cijfers. “De laatste twee metingen hadden we een 10. Het is in de 1,5 jaar dat ik hier werk sowieso nog nooit onder de 7 geweest. Ja, dan heb je een goed team en een schoon station.”