Voor het onderzoek analyseerde Intelligence Group gegevens van in totaal 88.000 werknemers in loondienst tussen 2019 en het eerste kwartaal van 2026, in verschillende sectoren. Waaronder de facilitaire en schoonmaakbranche. Daarbij werd gekeken naar het verschil tussen het aantal uren dat mensen werken en het aantal uren dat zij graag zouden willen werken.
Verschil tussen jong en oud
De resultaten laten zien dat jongeren in de facilitaire dienstverlening en schoonmaak vaker meer uren willen maken dan zij contractueel kunnen. Omgerekend gaat het om 1.107 fte aan onbenut arbeidspotentieel onder werkenden jonger dan 30 jaar.
Kijkend naar alle leeftijdsgroepen ontstaat echter een ander beeld. Voor de totale werkende beroepsbevolking in de facilitaire en schoonmaaksector komt de balans uit op min 3.133 fte. Dat betekent dat werknemers gemiddeld juist minder uren zouden willen werken dan zij momenteel doen.
Volgens Intelligence Group past dit in een bredere ontwikkeling op de arbeidsmarkt. Waar jongeren vaker meer uren willen maken, sluiten de feitelijke en gewenste arbeidsduur bij werknemers in het midden van hun loopbaan beter op elkaar aan. Oudere werknemers kiezen juist vaker voor minder werken.
Arbeidspotentieel blijft liggen
Intelligence Group stelt dat een aanzienlijk deel van de arbeidsmarktkrapte kan worden verminderd door contracten en roosters beter af te stemmen op de wensen van medewerkers. Uit het onderzoek blijkt dat over alle sectoren heen onder werknemers jonger dan 30 jaar bijna 120.000 fte aan arbeidspotentieel onbenut blijft. Binnen de totale werkende beroepsbevolking gaat het om circa 164.000 fte.
'Een van de grootste misverstanden over jongeren op de arbeidsmarkt is dat zij minder uren zouden willen werken of geen fulltimebaan zouden ambiëren. Het tegendeel is waar', zegt Geert-Jan Waasdorp, CEO van Intelligence Group. 'Zij willen eerder meer uren werken en bij voorkeur fulltime, maar zitten vooral in bepaalde sectoren en beroepen vast in kleine deelcontracten.'
Volgens Waasdorp zorgen onder meer strikte formatieplaatsen, beperkte mogelijkheden om contracten te combineren en fiscale belemmeringen ervoor dat beschikbare arbeidsuren niet optimaal worden benut.
