Blinck Schoon bestaat dit jaar tien jaar en hoort inmiddels tot de subtop met 125 vaste medewerkers. “Aan de ene kant kunnen we ons qua professionaliteit, certificering en duurzaamheid meten met de grote spelers en aan de andere kant zijn we een flexibel familiebedrijf: als er ergens gedoe is, dan stappen we bij wijze van spreken zelf met de stofzuiger in de auto en gaan we het oplossen”, geeft HR-manager Peter Kalee aan bij Facto. “Bedrijven weten dat ze bij ons 10 tot 15 procent meer betalen dan bij de prijsvechters, maar ze weten dat ze daar veel voor terugkrijgen.”
Klanten zijn tevreden en medewerkers ook: “Ze blijven over het algemeen lang bij ons in dienst. Dat proberen we zo te houden door korte lijnen en doorlopend aandacht te besteden aan onze mensen.” Goede arbeidsvoorwaarden horen daarbij. “Maar we zijn er bij de vorige cao-onderhandelingen als mkb-plusbedrijf wel opeens mee geconfronteerd dat de lonen in totaal 12 procent omhooggaan”, zegt Kalee. “Dat begrijpen we; het leven is veel duurder geworden en schoonmakers behoren nu eenmaal niet tot grootverdieners op de arbeidsmarkt. Ze krijgen de grootste klappen van al die prijsverhogingen.”
Klantrelatie onder druk
Dat er wat bij moest, staat dus niet ter discussie. Maar ook bij Blinck resulteerde dat in een forse kostenstijging, want het personeel vormt nu eenmaal de grootste kostenpost binnen een bedrijf. “En daarbij worden ook voor ons onder meer de energietarieven en de leasetarieven hoger. We moeten daardoor al richting een prijsstijging van 17 procent”, zegt Vinck, die operationeel manager is. “En dan wordt het best ingewikkeld. We hebben met klanten afspraken gemaakt, bijvoorbeeld om een verhoging toe te passen die gebaseerd is op de consumentenprijsindex. Dan praat je over zo’n 4 procent. En dan moeten ze opeens 12 procent gaan bijbetalen. Linksom of rechtsom zet dat je klantrelatie onder druk.”
Een volledige compensatie via tariefverhogingen zit er niet in, aldus Kalee. “Je snijdt altijd wel een beetje in eigen vlees. En ook dat is niet erg, maar de rek gaat er inmiddels wel wat uit. Wij vragen ons af: moeten we deze uitdaging niet creatiever gaan benaderen?”
Kalee en Vinck zouden graag zien dat in de komende cao-onderhandelingen een alternatief voor een loonstijging op tafel komt. “De marges zijn dun en de markt verwacht lage uurtarieven. Klanten gaan bij verdere prijsstijgingen toch kijken of ze elders niet voor 7 euro per uur minder terechtkunnen. Zo krijg je oneerlijke concurrentie. Of klanten gaan het aantal schoonmaakuren terugbrengen”, geeft Vinck aan.
