De werknemer trad op 1 januari 2025 in dienst als timmerman, nadat hij eerder als zzp'er voor hetzelfde bedrijf had gewerkt. Eind 2025 kreeg hij een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, die op 1 januari 2026 inging. Wat de werkgever op dat moment niet wist, was dat de werknemer al langer kampte met nekklachten. Eind 2024 was bij hem nekartrose vastgesteld, waarvoor hij verschillende behandelingen onderging.
Ondanks zijn klachten bleef de man zijn werkzaamheden volledig uitvoeren. Dat veranderde begin 2026, toen een behandeling op de pijnpoli onverwacht leidde tot ernstige pijn in zijn schouders en armen. In maart vertelde hij zijn werkgever over zijn medische situatie. Op 9 april volgde zijn officiële ziekmelding. De bedrijfsarts constateerde dat hij zijn eigen werkzaamheden niet meer kon uitvoeren en omschreef de prognose als ongunstig en blijvend.
Werkgever voelt zich misleid
De werkgever was van mening dat de werknemer belangrijke medische informatie had achtergehouden. Volgens het bedrijf had de timmerman tijdens zijn sollicitatie verklaard geen fysieke klachten te hebben. Ook zou hij bewust hebben aangedrongen op een vast contract, terwijl hij wist dat zijn gezondheid achteruitging.
De werkgever stelde dat hij de arbeidsovereenkomst niet zou hebben gesloten als hij van de medische situatie had geweten. Daarom vernietigde het bedrijf in juli 2026 de arbeidsovereenkomst wegens bedrog, dan wel dwaling, en stopte de loonbetaling.
De werknemer betwistte dat hij zijn werkgever had misleid en stapte naar de rechter. Hij eiste doorbetaling van zijn loon en nakoming van de re-integratieverplichtingen.
Geen bewijs voor opzettelijke misleiding
De kantonrechter stelde de werknemer in het gelijk. Volgens de rechter had de werkgever onvoldoende onderbouwd dat de timmerman bewust onjuiste informatie had verstrekt of relevante gezondheidsinformatie opzettelijk had achtergehouden.
Daarbij speelde mee dat de werknemer zijn werkzaamheden tot begin 2026 steeds volledig had kunnen uitvoeren. Zijn nekklachten hadden eerder niet tot ziekteverzuim geleid. Pas na een onverwacht ongunstig verlopen medische behandeling waren de klachten zo ernstig geworden dat werken niet meer mogelijk was.
Ook het beroep op dwaling slaagde niet. Volgens de rechter moet een werknemer bij het aangaan van een arbeidsovereenkomst relevante gezondheidsinformatie melden als hij daadwerkelijk weet dat zijn gezondheid hem ingrijpend en langdurig zal belemmeren bij het uitvoeren van zijn werkzaamheden. In deze zaak was niet aangetoond dat de timmerman dat destijds wist.
Loon doorbetalen en re-integratie hervatten
De kantonrechter achtte het niet waarschijnlijk dat de vernietiging van de arbeidsovereenkomst in een eventuele bodemprocedure stand zou houden. Daarom moet voorlopig worden uitgegaan van een doorlopend dienstverband.
De werkgever moet het achterstallige loon vanaf 6 juli 2026 alsnog betalen, inclusief wettelijke rente en een wettelijke verhoging van maximaal 20 procent. Ook moet het bedrijf zijn re-integratieverplichtingen nakomen.
Het betreft een uitspraak in kort geding. Een definitief oordeel in een eventuele bodemprocedure kan nog volgen.
Zorgvuldig onderbouwen
Hoewel deze zaak zich afspeelde in de bouw, is de uitspraak ook relevant voor de schoonmaakbranche. Schoonmaakwerk is fysiek belastend en werknemers kunnen tijdens hun loopbaan te maken krijgen met klachten aan bijvoorbeeld rug, nek, schouders of gewrichten.
De uitspraak maakt duidelijk dat het bestaan van medische klachten vóór indiensttreding niet automatisch betekent dat een werknemer zijn werkgever heeft misleid. Van belang is onder meer of de werknemer bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst daadwerkelijk wist dat zijn gezondheid hem langdurig en ernstig zou belemmeren bij het uitvoeren van zijn werk.
Voor werkgevers is de les dat een beroep op bedrog of dwaling zorgvuldig moet worden onderbouwd. Het achteraf ontdekken van gezondheidsproblemen is op zichzelf onvoldoende om een arbeidsovereenkomst te vernietigen en de loonbetaling stop te zetten.
Bron: Rechtbank Noord-Holland
