Volgens ons dan, want niemand weet buiten de partijen wat er op tafel is geweest, de gesprekken zijn namelijk geheim. Er zijn wel zaken aangepast, daar niet van. Maar in de praktijk zijn het meestal zaken waar onderhandelaars zelf voordeel bij hebben, zoals de vernieuwingstafel. Zij werken ermee, maar wat daar precies op tafel ligt, is ook geheim. Alhoewel het alle medewerkers in onze branche aangaat.
Bredere inspraak
Nu pleit ik niet voor openbaar overleg of volksraadpleging, maar wel voor bredere inspraak, ook buiten de partijen om. SieV heeft ooit al eens geopperd om een stip op de horizon te zetten. Die stip betekent, naar ons idee, de nieuwe facilitaire cao. Een overkoepelende cao, over meerdere branches heen dus. Iets wat naar onze mening al door het toenmalige bestuur is besproken in 2015. Wij zien daar geen vorderingen op dit terrein, omdat, zoals gezegd, alles geheim is.
Die stip betekent de nieuwe facilitaire cao. Een overkoepelende cao, over meerdere branches heen dus.
Wij worden dus ook niets gevraagd of geconsulteerd. Ook wij zitten als werkgevers belangenvereniging af te wachten wat er uit de hoge hoed getoverd wordt. En daar zijn flink wat verrassingen uitgekomen de afgelopen jaren. Ik ga ze hier niet opnoemen, ze zijn bekend. Zomaar een extra vrije dag, kom op zeg.
Wat wil SieV bereiken met een nieuwe cao op facility level?
- Het versterken van doorgroei en opleidingsniveau van schoonmaak biedt voordelen.
- Het doorstromen naar andere vakken, dus meer perspectief voor kansarme mensen.
- On the job trainen en begeleiden en/of gezamenlijke opleiden, wat meer draagvlak en kennis onder de studenten oplevert.
- Het verkorten van de afstanden tussen beroepen: het sociaal stigma verandert of verdwijnt.
- Het rouleren van flexibel en geschoold personeel tussen en in andere branches.
- Het mogelijk nivelleren van uurtarieven door de jaren heen.
- Het behouden van goede zaken uit een cao behouden, het verdwijnen van andere minder goede zaken.
- Kritisch kijken over meer speelvelden maakt een einde aan telkens weer polderen. De huidige cao is mij te vaak aangepast en juridisch niet waterdicht.
Artikelen 1 tot en met 12 kunnen blijven staan, mits getoetst aan de huidige wet- en regelgeving. Ook op Europees niveau. Artikelen 13 tot en met 37 blijven, maar aangepast aan een facilitair hoofdniveau. Wat wil zeggen dat deze cao voor alle branches gaat gelden, wat betekent dat alle eigen zaken dienen aangepast te worden of verdwijnen. Reiskosten Schiphol is iets wat rustig kan verdwijnen. Onwerkbaar weer is wel weer een leuk artikel om die over meer branches te bespreken. Binnen een facilitaire cao is daar wel ruimte voor, lijkt mij.
Wie zijn doelen haalt, heeft deze te laag ingesteld.
Artikel 38 dient geheel gereviseerd te worden. Meer richting O.V.O. dan deze huidige maatregel. Voor artikelen 40 tot en met 43 maak ik niet te veel woorden vrij. Dat zijn details die m.i. hier niet eens thuishoren, maar op detailniveau dienen te worden bepaald. Artikelen 44 tot en met 48 worden dan weer branche-afhankelijk met een model dat richting nivellering gaat.
Aansluiting bij horeca, hoveniers, beveiliging en onderhoudsbedrijven
En aan welke branches denk ik dan als ik het heb over een facilitaire cao? Om te beginnen zou ik aansluiting zoeken bij horeca, zoals contractcateraars, partycateraars. Dan de hoveniers en beveiliging; daar zijn we al even mee bezig om dat in goede banen te leiden. Daarna kun je denken aan onderhoudsbedrijven, die nu nog onder de Bouw-cao vallen, om die daaruit te halen en richting facility te trekken. Lukt dat, dan ontstaat er veel ruimte voor veel beroepen die nu bijna allemaal onder een eigen cao werken.
Voor de beeldvorming: ik denk aan iedereen die na de ingebruikname in, op of rond een gebouw werkzaam is, om onder een facilitaire cao te trekken. Het zal niet makkelijk zijn en mogelijk te hoog gegrepen. Dat kan. Maar… wie zijn doelen haalt, heeft deze te laag ingesteld, is mijn mening.
