Robert Goudappel komt niet uit de hotellerie, maar begon zijn loopbaan in de beveiligingsbranche. Via een omweg belandde hij uiteindelijk bij schoonmaakbedrijf CSU, waar hij zo’n twaalf jaar in de directie werkte en verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de hotel- en leisurepropositie.
Daar ontdekte hij hoe goed de dynamiek van hotelschoonmaak bij hem past. ‘Je zit midden in het primaire proces van een bedrijf’, legt hij uit. ‘Als een hotelkamer niet wordt schoongemaakt, kan die kamer niet worden verkocht en loopt de hotelier dus omzet mis. Je bent niet alleen een leverancier, maar echt onderdeel van de bedrijfsvoering van het hotel. Daardoor kun je veel meer waarde toevoegen.’
Maar, zoals Goudappel het zelf omschrijft, ‘het ondernemersbloed kruipt waar het niet gaan kan.’ En dus koos hij er in 2024, na veel gesprekken met de voormalig eigenaar van HotelPartner Group, voor om opnieuw te gaan ondernemen. Inmiddels staat hij aan het roer van de organisatie die zich volledig richt op dienstverlening binnen de hotellerie en bestaat uit drie onderdelen: schoonmaak, stewarding en amenities (de levering van hotelproducten).
Ik geloof erin dat je één ding moet kiezen en daar de beste in moet worden. Het liefst nog tegen een scherpe prijs ook.”
Van 17 naar ruim 30 miljoen euro
Sinds zijn komst groeit HotelPartner Group hard. De omzet steeg in 2025 van 17 naar 22 miljoen euro en komt dit jaar naar verwachting boven de 30 miljoen euro uit. Het aantal medewerkers nam toe van zo’n 340 naar meer dan 800.
Die groei is voor Goudappel geen reden om de blik te verbreden naar het schoonmaken van kantoren, scholen of andere segmenten. Integendeel. ‘Je ziet het in de markt wel vaker gebeuren dat gespecialiseerde bedrijven uiteindelijk toch in de verleiding komen om te verbreden en naar andere modellen op te schuiven. Maar ik geloof in specialisatie. Ik denk dat onze kracht juist zit in het vasthouden van de focus op datgene waar we goed in zijn. Ik geloof erin dat je één ding moet kiezen en daar de beste in moet worden. Het liefst nog tegen een scherpe prijs ook.’
Wel breidt HotelPartner Group de dienstverlening verder uit. Vanaf 1 januari 2027 wil het bedrijf een eigen uitzendbureau starten, specifiek gericht op het leveren van diensten binnen de hotellerie. Het idee komt onder meer voort uit de ervaringen met externe uitzendmedewerkers. ‘Je ontkomt er niet aan om met uitzendpartners te werken, maar er zit vaak een groot verschil in binding met de organisatie. Medewerkers die in dienst zijn van het uitzendbureau kunnen makkelijk ergens anders een euro meer verdienen, wat het vervolgens eenvoudig maakt om te vertrekken of door het uitzendbureau elders te worden geplaatst. Door een groot deel van de selectie zelf te doen, denk ik dat we daarin wederom een groot verschil kunnen maken.’
Van twintig naar tweehonderd sollicitanten
Om die groei mogelijk te maken, moet HotelPartner Group veel nieuwe medewerkers vinden. Met gerichte online wervingscampagnes, mede mogelijk gemaakt door een nieuw applicant tracking systeem, steeg het aantal sollicitanten van ongeveer twintig naar tweehonderd per maand. Maar alleen méér mensen bereiken is niet genoeg. ‘Vroeger werd vrijwel iedereen aangenomen. Nu zijn we daar een stuk selectiever in.’
Daarnaast zet Goudappel sterk in op het behouden van medewerkers. Het verzuim daalde sinds begin 2025 van ruim 10 naar 4,7 procent. Het personeelsverloop ging in dezelfde periode van ongeveer 100 naar 70 procent. Volgens hem speelt persoonlijke aandacht daarin een belangrijke rol. Tweemaal per jaar bezoekt hij alle 72 hotels waar het bedrijf actief is om met medewerkers te spreken. ‘Ja, dat kost geld en tijd. Maar ik wil weten wat er leeft. Wat kunnen we beter doen?’
Uit die gesprekken komen soms heel praktische zaken naar voren. Zo bleek de werkkleding door de dikke stof niet prettig te zitten. HotelPartner Group koos daarom voor andere kleding, hoewel de inkoopprijs daarmee flink steeg. Voor Goudappel zijn zulke investeringen een voorwaarde om verder te kunnen groeien. ‘Als je investeert in mensen, krijg je dat ook terug.’
Misstanden kleuren het beeld
Het gesprek komt op het imago van de branche. Hotelschoonmaak komt geregeld negatief in het nieuws vanwege misstanden rond onderbetaling, illegale arbeid en slechte werkomstandigheden. Goudappel stoort zich eraan dat incidenten het beeld van een hele sector bepalen. ‘Het voelt soms alsof we continu moeten uitleggen dat 90 procent van de bedrijven het beste voor heeft met de mensen, de klanten en de branche.’
Volgens hem gaat er vanuit brancheorganisatie Schoonmakend Nederland, waar hij zelf ook lid van is, juist veel aandacht uit naar goed werkgeverschap, het naleven van de regels en samenwerkingen met bijvoorbeeld de Arbeidsinspectie en Belastingdienst. ‘Maar wij kunnen nu eenmaal niet voorkomen dat hotels toch in zee gaan met bedrijven die niet gecertificeerd of bij een brancheorganisatie aangesloten zijn. En als het daar vervolgens misgaat, heeft de hele hotelschoonmaak daar last van.’
Dat vindt hij extra wrang, omdat hotelschoonmaak juist veel te bieden heeft. ‘Het werk vindt overdag plaats, medewerkers kunnen relatief veel uren maken en werken in teamverband. Bovendien is er een duidelijk carrièrepad. Wie begint in de kamer schoonmaak kan doorgroeien tot supervisor, housekeepingmanager, regiomanager en uiteindelijk manager operations.’
Tot nu toe ben ik nog geen hotelier tegengekomen die puur en alleen een leverancier zoekt. Zij zijn zich ook bewust van het feit dat schoonmaak direct verweven is met de dienstverlening aan de gast.”
Meer dan alleen een leverancier
Goed werkgeverschap is daarbij niet alleen de verantwoordelijkheid van het schoonmaakbedrijf, vindt Goudappel. Ook van hotelklanten verwacht hij dat zij de schoonmaakmedewerkers als volwaardige collega’s behandelen. HotelPartner Group zoekt daarom nadrukkelijk naar hotels die een partnership willen aangaan. ‘Als je alleen een leverancier zoekt voor de laagste prijs, moet je mij niet bellen. Ik wil onderdeel zijn van de bedrijfsvoering van de klant.’
Hij voegt daaraan toe dat dat in de hotelbranche eigenlijk ook wel vanzelfsprekend is. ‘Tot nu toe ben ik nog geen hotelier tegengekomen die puur en alleen een leverancier zoekt. Zij zijn zich ook bewust van het feit dat schoonmaak direct verweven is met de dienstverlening aan de gast.’
Verschil tussen cao’s vormt risico
Over die prijs gesproken: het steeds groter wordende verschil tussen de horeca- en schoonmaak-cao zorgt volgens Goudappel voor een belangrijk spanningsveld. Schoonmaakbedrijven willen medewerkers goed betalen en aantrekkelijk werkgeverschap bieden, maar moeten tegelijkertijd concurreren met hotels die housekeeping ook in eigen beheer kunnen uitvoeren. ‘We moeten oppassen dat de cao’s niet te ver uit elkaar gaan lopen. Anders wordt het voor een hotelier op een gegeven moment niet meer interessant om de housekeeping uit te besteden. Dat is wel een risico.’
Ook de verhoging van de btw op hotelovernachtingen zet de markt onder druk. Sinds 1 januari 2026 geldt het btw-tarief van 21 procent in plaats van 9 procent. Goudappel merkt dat vooral de hotels in Amsterdam en Den Haag het zwaarder hebben. De bezettingsgraad loopt terug en hoteliers voelen zich gedwongen om kritischer naar hun kosten kijken. ‘Je merkt dat er onrust ontstaat en dat partijen opnieuw prijsvergelijkingen gaan maken.’
Groei met de mens voorop
Wanneer we de CEO vragen naar zijn ambities met het bedrijf, wordt de ondernemer in hem wakker en begint hij duidelijk zichtbaar te glunderen. Groei: dat is voor hem het allerbelangrijkste. Maar een percentage wil hij daar niet op vast plakken. Groei is volgens hem vooral nodig om financieel gezond te blijven, reserves op te bouwen en opnieuw te kunnen investeren. ‘Onze mensen moeten daarbij het vertrekpunt blijven’, zegt hij daarbij. ‘Geld is nooit mijn drijfveer geweest. Natuurlijk moet je als ondernemer geld verdienen, want anders kun je niet investeren. Maar het mag nooit het doel op zich worden. Ik vind het veel interessanter om samen met het team een visie neer te zetten: waar willen we over een paar jaar staan? Hoe kunnen wij ervoor zorgen dat iedereen met plezier naar zijn werk blijft gaan. Hoe gaan we dat doen en hoe zorgen we ervoor dat iedereen daarin meegaat? Dat vind ik het allermooiste wat er is.’
