De werknemer werkte sinds januari 2025 bij een makelaarskantoor. De arbeidsrelatie verliep niet probleemloos. Vanwege privéomstandigheden kon zij regelmatig niet de afgesproken uren en dagen werken. De werkgever kwam haar daarin meerdere keren tegemoet. Toen haar tijdelijke contract werd verlengd, spraken werkgever en werknemer nadrukkelijk over het herstellen van het wederzijdse vertrouwen.
Ziekmelding en Hyrox-wedstrijd
Op 10 februari 2026 meldde de werknemer zich ziek vanwege spanningen in de arbeidsrelatie. Ruim een maand later liet zij haar werkgever weten dat zij daarnaast de ziekte van Pfeiffer en een zware keelontsteking had. Ze schreef dat ze niet kon werken, na kleine inspanningen al moe werd en overdag veel sliep.
Nog geen twee weken later nam ze deel aan een Hyrox-wedstrijd. Bij zo'n wedstrijd lopen deelnemers acht keer een kilometer, afgewisseld met intensieve fitnessoefeningen.
De werkgever vroeg hoe deelname aan zo'n zware wedstrijd te rijmen was met haar eerdere mededelingen over haar gezondheid. De werknemer antwoordde dat sporten gezond is. Voor de werkgever was daarmee de maat vol en de werknemer werd op staande voet ontslagen.
Niet het sporten, maar de verstrekte informatie
De werknemer stapte naar de rechter. Zij stelde onder meer dat haar ziekmelding verband hield met spanningen op het werk en dat het aan de bedrijfsarts is om haar medische belastbaarheid te beoordelen.
Volgens de rechtbank ging het echter niet om de vraag of zij ondanks haar ziekte mocht sporten of daadwerkelijk arbeidsongeschikt was. Centraal stond het beeld dat zij zelf tegenover haar werkgever had geschetst over haar belastbaarheid.
De rechtbank vond haar deelname aan de zware fitnesswedstrijd moeilijk te rijmen met haar eerdere mededelingen dat zij na kleine inspanningen al moe werd. Toen de werkgever daar uitleg over vroeg, gaf zij volgens de rechter geen afdoende verklaring. De rechtbank oordeelde dat de werknemer haar werkgever daarmee een onjuist beeld had gegeven. Ook woog mee dat het vertrouwen tussen beide partijen al eerder onder druk stond.
Het ontslag op staande voet hield daarom stand. De werknemer kreeg wel een transitievergoeding, maar geen billijke vergoeding.
Wat betekent dit voor werkgevers?
Een werknemer die ziek is, mag sporten of andere activiteiten ondernemen. Deelname aan een sportwedstrijd betekent dus niet automatisch dat iemand ook kan werken. De medische belastbaarheid van een zieke werknemer is bovendien aan de bedrijfsarts om te beoordelen.
De uitspraak laat wel zien dat ook tijdens ziekte goed werknemerschap geldt. Wanneer het gedrag van een werknemer sterk afwijkt van wat diegene zelf tegenover de werkgever over zijn of haar belastbaarheid heeft verklaard, kan dat gevolgen hebben voor de arbeidsrelatie.
Bron: PWnet - Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 2 september 2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:8540.
