"Laatst zei één van mijn medewerkers ‘Ik doe extra mijn best als Maureen op locatie komt’. Ik moest daar echt even over nadenken. Ben ik zo streng? Nee, dat was het niet. De opmerking zette mij aan het denken”, schrijft Maureen Hermens in haar blog op de website van EW.
Hermens vindt het een eer dat zij is uitgeroepen tot Leidinggevende van het Jaar 2022 door de Golden Service Awards. Maar, zo stelt ze "in feite doe ik gewoon mijn werk. En dat vind ik toevallig ook nog heel erg leuk." Ze vervolgt: "Het bijzondere was dat toen mijn collega's hoorden dat ik genomineerd was, ze mij opeens dingen vertelden die ze normaal niet zouden zeggen. ‘Jij bent zo betrokken bij je teamsleden’ en ‘Je blijft altijd zo kalm’. Dat ik een mensenmens ben, weet en voel ik zelf ook. Maar dat anderen het ook zo ervaren, is wel heel fijn. Mensen zijn voor mij heel belangrijk. Ik ben loyaal en verwacht van de ander dat dit wederzijds is."
Ze heeft een heel gemêleerd team van collega's van allerlei nationaliteiten. "Met de één bouw je sneller en makkelijker een band op dan met de ander. Zeker als het mensen betreft die tijdelijk in Nederland zijn. Ik betrek ze zoveel mogelijk bij alles, geef ze persoonlijke aandacht, vraag hoe het met ze gaat en ga op een vriendschappelijke manier met ze om. Zo hoop ik, voor de tijd dat we samenwerken, een goede spirit te creëren."
> Ik wil iemand kunnen vertrouwen.
Kalmte bewaren
De opmerking ‘Jij blijft altijd zo kalm’, vond ik bijzonder omdat ik voor mijn gevoel van binnen soms best flink kan balen. Klaarblijkelijk weet ik dat heel goed te verbergen. Gelukkig, want juist wat je niet zegt, maakt indruk. Als ik ergens van baal, dan kan ik ook echt wel even streng zijn. In dat geval zeg ik altijd: ‘ik ben niet boos op jou, maar op wat je gedaan hebt, of op wat je juist niet gedaan hebt'. Dit gebeurt overigens maar heel zelden, alleen als iemand mijn vertrouwen geschonden heeft. Dat vind ik wel een ding, in zo’n geval lukt het me dan ook om strenger te zijn. Ik wil iemand kunnen vertrouwen."
Geen superwoman
"Als leidinggevende word je altijd getest. Ook ik. Het is menseigen om te kijken waar iemands grenzen liggen, bewust en onbewust. Ik vergelijk het altijd met school. Op het moment dat je een nieuwe leraar kreeg, ging je toch kijken hoe ver je kon gaan bij zo iemand. Dat voelde je haarfijn aan. En in mijn geval is dat niet anders. Ik ben ooit als Housekeeper begonnen. Dus ik weet wat voor een werk het is en hoeveel tijd het kost. Binnen mijn panden probeer ik alles een keer gedaan te hebben zodat ik weet waar ik het over heb en wat ik kan zeggen tegen mijn mensen. Dat vind ik belangrijk. Als je weet waar je over praat, ben je realistischer en dat waarderen mensen."
