De zaak draait om een Europese aanbesteding uit 2024 voor de schoonmaak van politiepanden. De opdracht was verdeeld over tien percelen, waarbij inschrijvers maximaal twee percelen gegund konden krijgen.

Voor de verdeling maakte de Politie gebruik van lineair programmeren, een methode waarbij – binnen de regel dat een inschrijver maximaal twee percelen kan krijgen – wordt gezocht naar de beste totaaloplossing over alle percelen, en dus niet per perceel automatisch de hoogste score doorslaggevend is.

Bezwaren CSU

CSU verzette zich tegen deze werkwijze. Het bedrijf stelde dat de aanbesteding ‘fundamenteel gebrekkig’ was, onder meer omdat in meerdere gevallen niet de inschrijver met de hoogste score per perceel de opdracht kreeg. Volgens CSU was de procedure daardoor onvoldoende transparant en leidde deze niet tot de beste prijs-kwaliteitverhouding.

Na een eerder verlies bij de voorzieningenrechter ging CSU in hoger beroep. Daarbij wijzigde het schoonmaakbedrijf zijn eis: niet langer werd gevraagd om de aanbesteding stop te zetten, maar om de reeds gesloten contracten na de initiële looptijd van drie jaar niet te verlengen en een nieuwe aanbesteding te organiseren.

Geen spoedeisend belang

Het gerechtshof Den Haag gaat echter niet inhoudelijk in op die eis. Volgens het hof ontbreekt een spoedeisend belang, omdat de contracten nog meerdere jaren doorlopen en CSU in die periode een bodemprocedure kan starten.

Daarnaast oordeelt het hof dat CSU ook inhoudelijk geen sterkere positie heeft. Het bedrijf kreeg al het maximale aantal van twee percelen gegund en heeft niet concreet gemaakt op welke andere percelen het recht zou hebben gehad.

Gunningsmethode toegestaan

Het hof gaat wel in op de kern van het geschil. Daarbij stelt het dat de gekozen systematiek logisch voortvloeit uit de beperking van maximaal twee percelen per inschrijver. Als een partij op meerdere percelen de hoogste score behaalt, moeten andere percelen per definitie naar lager scorende inschrijvers gaan.

Volgens het hof heeft de Politie bovendien vooraf voldoende duidelijk gemaakt hoe de verdeling zou plaatsvinden. In de aanbestedingsstukken stond expliciet dat gebruik werd gemaakt van lineair programmeren en dat zou worden gestuurd op de ‘beste totaaloplossing’.

Van strijd met het transparantiebeginsel is dan ook geen sprake, oordeelt het hof.

Te laat geklaagd

Net als de rechtbank wijst het hof erop dat van inschrijvers een proactieve houding mag worden verwacht. Eventuele bezwaren tegen de opzet van de aanbesteding moeten zo vroeg mogelijk worden geuit. CSU heeft dat niet gedaan en heeft pas na de voorlopige gunning bezwaar gemaakt.

De Politie krijgt daarin gelijk: CSU heeft te laat bezwaar gemaakt.

Proceskosten

Het hof bekrachtigt het eerdere vonnis en veroordeelt CSU opnieuw in de proceskosten. Die bedragen in hoger beroep ruim 3.400 euro per tegenpartij. Daarmee komt er een einde aan het kort geding over de aanbesteding.

Bron: Rechtspraak.nl (ECLI:NL:GHDHA:2026:95)